วัตถุดิบพร้อมแล้น ลงมือได้...

คืนวันศุกร์...

เตรียมการไว้ก่อน แล่เนื้อ แล่ไก่ หมักเนื้อ หมักหมู ด้วยซีอิ๊วขาว พริกไท แป้งมันหน่อยนึง เนื้อจะได้นุ่ม แล้วก็หมักไก่ด้วยผงสะเต๊ะ และ น้ำกะทิ ทิ้งไว้ข้ามคืนให้เข้าเนื้อ เห็ดหอมเอาออกมาแช่น้ำไว้

วันเสาร์เช้า…

เริ่มเก็บบ้านให้เรียบร้อย รกก็รก แคบก็แคบ จะนั่งพอได้ไง โต๊ะกินข้าวก็เป็นโต๊ะเตี้ยๆตั้งพื้น นั่งได้เต็มที่สี่คน ทำไงดี ไปเอาลังมาต่อยืดให้เป็นหกที่ แล้วไงต่อดี ผ้าปูโต๊ะก็ไม่มี เอาถุงขยะมาปูละกัน ถุงขยะประเทศนี้มันสีขาว ไม่ค่อยน่าเกลียดเท่าไหร่ เอามาตัด ติดสก๊อตเทปให้ยาวพอ คลุมปิดไม่ให้เห็นลัง แล้วไงต่อดีมันยังดูโล้นๆ คิดออกแล้น เอาปากกามาเขียนเมนูดีกว่า ดูชิลดีด้วย เยี่ยม โต๊ะพร้อมแล้น หมดกังวลไปอีกหนึ่งเรื่อง

สามโมงกว่าแล้น เพิ่งได้ฤกษ์เริ่มทำกับข้าว...

เริ่มจากทอดไข่ดาว ตอนแรกพี่ฝนทอดให้สี่ฟอง กะว่าจะหั่นครึ่งเป็นแปด ทำไปทำมา ไข่ประเทศนี้มันลูกเล็กจังวะ ทอดเพิ่มเป็นหกฟอง คนละฟองเลยละกัน ทอดเสร็จก็ซับน้ำมันแล้วก็เอาวางบนผักกาดแก้ว ดูหรูมาก ผัดกระเพราแล้วราดลงไป ลองชิมดู ผงกระเพราโลโบ้เผ็ดนะเนี่ย มันจะกินไหวมั้ยวะ

ปิ้งไก่สะเต๊ะ ใช้เตาหนีบๆ George Foreman สะดวกมาก เอาไก่เสียบไม้วาง แล้วหนีบ แป๊ปเดียวก็สุก เยี่ยม ทำไปยี่สิบไม้ แอบชิมก่อนสามไม้เหลือ 17 ไม้ น้ำจิ้มสะเต๊ะก็ทำง่ายจัด เอาผงน้ำจิ้มออกมาละลาย เคี่ยวกะกะทิ พอเดือดก็เบาไฟ คนต่ออีกหน่อย เทใส่จานแบนๆ เท่แล้น

ต่อไปก็แพนงเนื้อ ง่ายอีกเช่นกัน มีพี่โลโบ้อยู่ทั้งคน ยังกะเสกเอา ฉีกซอง เติมกะทิเคี่ยวๆ ใส่เนื้อ แครอท แล้วก็ตามด้วยใบมะกรูดฝอยๆ เรียบร้อย

ต้มแกงจืด ใส่คนอร์รสเห็ดหอม แล้วก็หั่นผัก หั่นเห็ดเป็นเล็กๆ ปั้นยัดไว้ในหมูสับแล้วก็โยนลงไปต้มรวมๆกัน พอจะสุกก็ใส่วุ้นเส้น

ข้าว หุงซักสามถ้วยก็น่าจะพอ ต้องระวังหน่อย ข้าวใหม่มันแฉะ อย่าคิดว่าฝรั่งมันกินแล้วไม่รู้ พวกนี้มันหุงข้าวกันเก่งมาก เคยไปกินข้าวบ้านเค้า ไม่มีหม้อข้าว เค้าหุงเช็ดน้ำเอา ออกมาดีกว่าเราใช้หม้อหุงอีก

ห้าโมงครึ่งแล้น... เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง ยังไม่ได้ทำยำไก่ย่างเลย…

พี่ฝนมาช่วยทำน้ำยำให้ เราก็ยืนฉีกอกไก่ให้เป็นฝอยๆ (น่องไก่เก็บไว้กินเอง) จัดผักฝอยๆลงในจาน เอาไก่วางราดน้ำยำ โรยเม็ดมะม่วง เสร็จแล้น

หกโมงตรง...

เพื่อนมาครบพอดี อาหารขึ้นโต๊ะ เปิด Bossanova คลอไปด้วย ชิล...  

ฝรั่งเห็นแล้วถึงกะฮือฮา โอ้ อลังการงานสร้างมากเลย ไอไม่รู้เลยนะ ว่ายูจะทำกับข้าวได้เก่งขนาดนี้!

(หึหึ มึงลองชิมก่อนแล้วค่อยพูด)

ด้วยความหิว หรือไงไม่ทราบ กินกันอย่างรวดเร็ว  จนลืมถ่ายรูปอาหารไว้ เพิ่งจะนึกได้ตอนเกลี้ยงแล้น อาหารทุกจาน หมดเกลี้ยง ข้าวหมดหม้อ แกงจืดเหลือหน่อยนึง ไก่สะเต๊ะนี่ถึงกะแย่งกันกิน เป็นอย่างที่นอยบอกจริงๆด้วย Peanut sauce ชอบกันใหญ่เลย เสียดาย ลืมปิ้งหนมปังให้พวกนี้จิ้มกิน

เพื่อนๆ: "ไก่สะเต๊ะนี่อร่อยมากเลย ยูทำได้ยังไงเนี่ย" (ก็อัดกระทิลงไปเยอะๆไง รู้ตัวรึเปล่าว่าที่ยูกินๆลงไปน่ะ คลอเลสเตอรอล กะ แคลลอรี่เท่าไหร่ มันจะไม่อร่อยก็ให้มันรู้ไป)

Briana: “ไอชอบกินน้ำเก๊กฮวยมาก เคยกินตอนไปเมืองไทย อยู่นี่หากินไม่มี ยูสอนไอทำได้มั้ย” (ยูไปหาผ้าขาวบางมาให้ได้ก่อน ให้ไอช้อนทิ้งอีกไม่เอาแล้วนะ เสียเวลาโคตร)

Taylor: “ไอติมกะทิ นี่สุดยอด ถ้าไอเอากลับบ้านไปให้ roommate ไอนะ รับรอง gone in 60 seconds” (ยูไปกินเมืองไทยซะก่อน แบบมีลอดช่อง ลูกชิด แล้ววางบนหนมปังน่ะ ยูคงตายไปเลย)

Sonny: “ปกติไอไม่ชอบกินของเผ็ด แต่วันนี้อาหารยูอร่อยมากเลย ไอยอมทนกินเผ็ดได้เลยนะเนี่ย” (ก็แหงดิ ไอแทบจะไม่ใส่พริกเลยนี่หว่า กินไม่ได้ก็แย่แล้น)

Raydeen: “ยำไก่ย่างยูอร่อยมากเลย ทำยังไงเนี่ย” (ไก่ซื้อสำเร็จมา น้ำยำพี่ฝนทำ ไอเนี่ย ฉีกไก่ โรยเม็ดมะม่วง กะจัดลงจานแค่นั้น)

เพื่อนๆ: “เฮ้ Jinn ยูเยี่ยมมากเลย ช่วยบอกหน่อยได้มั้ยว่ายูมีเคล็ดลับอะไร ทำไมอร่อยขนาดนี้ “

“โอ้ มันง่ายมากเลย ยูรอแป๊ปนึงนะ (ไปยกตะกร้าโลโบ้มาให้มันดู) เนี่ย ไอใช้ไอ้พวกซองๆพวกนี้แล่ะ พวกยูเอาไปลองทำเองที่บ้านบ้างก็ได้นะ เลือกกันไปได้ตามชอบใจ”

เพื่อนๆ: “...” (เงียบ ก้มหน้าก้มตาเลือกกันไปคนละซองสองซอง)

สามทุ่ม เดินไปส่งพวกนี้ที่หน้าประตู ก่อนกลับ Sonny บอกว่า

“Jinn, this is wonderful, we have to do this again.”

พ่อมึง วุ่นวายจะตายชัก ทั้งทำทั้งเก็บล้าง คราวหน้า ไปกินข้างนอกกันเหอะ ขอร้อง ไอจ่ายเองก็ได้ -_-'